Het nut van rust

Na een paar dagen sneeuw en kou schijnt de zon weer in Livigno. Dat traint toch wel een stuk lekkerder. Het is soms onder 0 wanneer wij wakker worden. Als het weer slecht is, fietsen we in een tunnel in plaats van de berg op. Net zo effectief, maar saai… Het zonnetje is terug, we kunnen weer naar buiten. Geeft ook een stuk meer energie en dat hebben we hard nodig. Net als rust, elke dag voldoende rust.

Dat is iets waar ik erg aan moest wennen.

In ons gezin is het altijd druk. Er is altijd wel wat te doen. Discipline en doorzettingsvermogen werd ons met de paplepel ingegoten. Daar hebben Simon en ik in de topsport erg veel profijt van. Maar het duurde lang voordat we doorhadden dat ook rusten een essentieel onderdeel is van ons trainingsschema.

 

Ik voelde me vaak schuldig als ik even ging liggen.

Zo’n stemmetje in mijn hoofd bleef maar zeggen dat je dat niet doet zomaar midden op de dag. Zonde van je tijd. Kan je niet maken, wanneer er 25 meter verderop hard wordt gewerkt. Daar werd ik dan weer gestrest van en dan wordt rusten helemaal lastig. Maar door de jaren heen leer ik het, beetje bij beetje.

Toen ik twee jaar geleden ook in Italië trainde, stapte ik na de lunch meteen weer op de fiets. Mijn trainer floot me terug. Inmiddels weet ik dat rust net zo belangrijk is als het trainen zelf. Het helpt mijn lichaam sneller te herstellen waardoor ik de volgende trainingen weer goed aan kan.

 

Ook rusten vergt discipline.

Na het middageten ga ik een half uurtje liggen met mijn ogen dicht waarna ik maximaal een half uur/ uur echt slaap. Niet langer want dan zak ik te diep weg en word ik niet lekker wakker. Ik zet mijn wekker en dan is het precies goed. Als ik goed rust voel ik ook echt wel verschil. Hierdoor kan ik optimaal aan de gang. Juist, voor Peyong Chang!

 

Tot volgende week! 

Liefs, Irene

 

ps. Volg je mij al op Facebook, Twitter en Instagram?

Leuk als je reageert!

Irene Schouten

Na mijn bronzen medaille van de Olympische Spelen 2018 ga ik door met bloggen. Meters maken en letters schrijven om jullie elke week een kijkje te geven in mijn dagelijks leven als topsporter én als mens. Want ik ben ook gewoon Irene en er is meer dan sport alleen.